Webmaster, 20 januari 2008
Nederland Alphen (N.br)

Reizen Deel 4

Hoi allemaal,

Hopelijk worden jullie het nog niet beu, maar dan lees je het berichtje maar wat sneller of zo. Bij deze dus verslag deel 4 van het rondreizen. Ondertussen dus alweer een week aan het reizen.

Dinsdag 18 December 2007:

Vanmorgen om 06.15 uur opgestaan. We hadden met de eigenaar van het hotel afgesproken dat hij ons om 07.00 uur op zou halen en ons dan naar de plaats zou brengen waar we een tro-tro konden nemen richting Ada Foah. Zo gezegd, zo gedaan.

De tro-tro reed meteen weg toen wij er in zaten, ook al zat hij nog niet vol, dus dat was ideaal. Op een gegeven moment moesten we eigenlijk overstappen op een andere tro-tro. Alle andere mensen waren onderweg al ergens uitgestapt dus wij waren nog de enige drie. De chauffeur deed ons het aanbod om met deze tro-tro door te rijden naar Ada Foah en dat hij onderweg dus niemand zou meenemen; normaal gesproken zou hij dus onderweg mensen meenemen die ook mee moesten, maar dat zou hij nu niet doen. Omdat ons dat wel relax leek en ook weer tijd scheelde, omdat het anders maar weer afwachten zou zijn hoe laat de volgende tro-tro zou vertrekken en de erg grote kans dat die erg vol zou gaan zitten, hebben we een goede prijs afgesproken en zijn dus meteen doorgereden.
Het begin leek allemaal goed te gaan, tot dat het er wel verdacht veel op ging lijken dat hij twee mensen, die dus stonden te wachten, mee zou gaan nemen. We dachten nog even: Nee, dat kan niet waar zijn, dat hebben we niet afgesproken. Maar ja hoor... de tro-tro stopte en er stapte twee mensen in.
Wij gingen dus met z'n drieen door het lint, want afspraak = afspraak en we hadden echt wel een redelijk bedrag afgesproken!!! Wij hebben dus echt heel duidelijk laten merken dat we erg boos waren en lieten het er niet zomaar bij zitten; ook al wisten we dat we er waarschijnlijk niets mee zouden bereiken. En ze moesten ons natuurlijk nog wel op plaats van bestemming afzetten. Maar goed... we lieten ons ook niet kennen!!! Toen we bij een politie stop kwamen, hebben die politie agent aangesproken op deze situatie. Nou... toen knepen ze hem toch wel even. De agent kon natuurlijk niets doen, want de afspraak stond natuurlijk niet zwart op wit. Maar hij heeft onze twee chauffeurs er wel even goed op aangesproken.
Vrij snel daarna zijn de twee mensen die we onderweg opgepikt hadden uitgestapt en daarna zijn we rechtstreeks naar plaats van bestemming gereden.
Hier hadden we ook nog even woorden, want de weg naar onze bestemming was op het laatst aardig slecht. Een reden dus om ineens te zeggen dat ze ons niet naar die plaats van bestemming zouden brengen. Wij waren het daar natuurlijk niet mee eens en gingen er weer flink tegen in. Het resultaat was wel dat we netjes op plaats van bestemming af werden gezet; daar probeerde ze natuurlijk meer geld van ons te krijgen, maar dat konden ze natuurlijk wel vergeten.

Toen we al onze spullen uit de tro-tro hadden, zijn we op zoek gegaan naar een boot. We zouden namelijk met de boot naar onze strand bestemming gaan.
Het was een heel klein strandje wat aan de ene kant omgeven was door de zee en de andere kant de Lake Volta. Onze 'kamers' waren echte hutjes die dus echt op het zand stonden. Er stond een twee persoonsbed in het hutje, een stoel en een bankje. We pasten er net met tweeen in plus al onze bagage dan.
Het was echt weer aanpassen, maar het had echt wel wat. Douchen moesten we weer gewoon met een emmer water doen en een w.c. was gewoon zoals ik op scouting kamp ook gewend ben ( een HUDO ). ( Gewoon een gat in de grond met daarboven op een houten wc-tje.)
We hebben eigenlijk niets anders gedaan dan lekker in een strandstoeltje gezeten, boekje gelezen, wat liggen zonnen. Dus echt relaxen; heerlijk!!!
Af en toe gaf het me ook even een dubbel gevoel, want ik ben naar Ghana gegaan om wat mee te krijgen van de Ghanese cultuur en vooral het leven in een gastgezin. Toen ik daar lekker relax op het strand lag, had ik even niet het gevoel in Afrika te zijn. Dat was wel erg vreemd.

S avonds hebben we met een groepje nog Djembe les gehad. Dit was wel gezellig.

Woensdag 19 December 2007:

Vanmorgen was ik natuurlijk alweer op tijd wakker ( 05.45 uur ). Nadat ik nog heel even wakker in bed had gelegen, ben ik er maar uit gegaan en even over het strand gelopen. Nog even mooie foto's kunnen maken van de zonsopgang. Natuurlijk ook nog even gefilmd. Toen ben ik maar gaan douchen; al was er niet echt erg veel water. Ondertussen waren Rebecca en Sisca ook al wakker aan het worden. We hebben vandaag verder dus weer eigenlijk niets gedaan; is ook aardig moeilijk om een strandje tussen de zee en de rivier, waar je alleen strandstoelen hebt. Dus lekker relaxen!!!
De zee was wel heel erg krachtig, daar konden we dus ook niet in zwemmen, maar natuurlijk wel lekker bij de zee gezeten. Vanmorgen wilde we eigenlijk ook nog kijken naar de vissers; die in principe elke dag uitvaren. Dit moet blijkbaar een erg mooi gezicht zijn. Helaas ging deze boot vandaag niet uitvaren, omdat ze maar met acht vissers waren in plaats van twaalf.

S avonds om 22.30 lagen we natuurlijk al in onze hut; ik was al in slaap gevallen, maar werd ineens wakker door Sisca. Voordat ze kon vertellen wat er aan de hand was, voelde ik ineens iets over mijn gezicht lopen; bleek dus een muis te zijn ( tenminste dat zeiden de mensen van daar, wij hadden het idee dat het een rat was, want hij was echt wel groot). Gelukkig heb ik daarna nog wel kunnen slapen.

Donderdag 20 December 2007:

Vandaag weer op tijd wakker en lekker bij de zonsopgang gekeken.
Na het ontbijt zijn we de rivier op gegaan met een bootje. We zijn zelf gaan peddelen; dit was aardig zwaar, maar wel leuk om te doen. Alleen jammer dat ze, toen we terug waren, ineens geld vroegen; we hadden toch echt duidelijk om de 'free' boot gevragen. Bleek dus dat ze ons de verkeerde boot meegegeven hadden!!! Ja... dat is niet onze fout.
S avonds hebben we, omdat het voor Sisca en mij de laatste avond was, een heerlijk kampvuurtje op het strand gehad. S avonds om 22.00 uur zit je dan dus nog lekker in je bikini op het strand; terwijl we op dat moment wisten dat het in Nederland aan het vriezen was. Echt bizar!!!

Vrijdag 21 December 2007:

Vanmorgen al op tijd opgestaan om onze spullen te pakken. Rebecca bleef nog een paar dagen. Sisca en ik gingen met de boot weer richting Ada. Daar een tro-tro genomen naar Accra. Daar waren we gelukkig al op tijd, dus hadden we nog genoeg tijd om souvenirs te gaan shoppen bij het Cultural Centre. Ook vonden we daar nog een salon waar we onze haren konden in laten vlechten. Het was ondertussen vier uur, maar omdat we het zo graag wilde hebben we het toch maar gedaan. Uiteindelijk waren we rond 21.00 uur klaar. Toen dus vlug terug richting hotel. Daar in de buurt nog even wat gegeten en toen lekker slapen. Laatste nachtje in Ghana; echt een vreemd / dubbel gevoel.

Zaterdag 22 December 2007:

Vandaag hebben we eigenlijk niet zo heel veel gedaan. S morgens rustig aan de tassen nog een keer goed en logisch ingepakt. Daarna zijn we al op tijd richting vliegveld gegaan, omdat Sisca al vanaf 16.00 uur kon inchecken. De rest van de dag hebben we dus daar gezeten. Was best een lange zit, maar het is achteraf allemaal toch best snel gegaan.

Om 23.55 kon ik het vliegtuig in. Daar zit je dan ineens weer: terug naar Nederland. Diep van binnen wist ik dat het goed was om weer terug te gaan naar Nederland, maar toch was het wel moeilijk afscheid te nemen van Ghana.
De reis is allemaal goed verlopen en op zondag 23 December om 11.15 uur ben ik dan weer veilig in ons kikkerlandje aangekomen. Helaas was mij Djembe nog in Milaan blijven staan, dus moest ik daar eerst nog wat formulieren invullen. Met kerst werd ik gebeld dat de Djembe aangekomen was; dus alles is weer op zijn pootjes terecht gekomen.

Op Schiphol stonden ons pap,mam, Debbie en Ron me natuurlijk al op te wachten. Werner was er toevallig ook; dat was wel leuk. Het was flink wennen aan het koude, maar vooral natte / trieste weer.

Zondagavond hadden ze bij de bruine een surprise-avond georganiseerd. Dat was echt super leuk en gezellig.

Ja... nu ben ik dan toch echt aan het einde gekomen van mijn verhalen over mijn reis / vrijwilligerswerk in Ghana.
Nogmaals: ik heb echt een super tijd gehad. Ik heb erg veel gezien en meegemaakt. Tegelijkertijd heb ik voor mijn gevoel ook erg veel geleerd.
Ik hoop ooit nog eens terug te gaan naar Ghana.

Iedereen ook nogmaals bedankt voor de leuke reacties / post / mailtjes / smsjes. Dat heb je af en toe echt nodig.

Bedankt!!!

X Chris

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via HalloBuitenland.nl